8. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre duruşma açılmadan karar verilmesi nedeniyle; davaya katılma olanağı sağlanmayan müştekinin temyiz dilekçesinin katılma talebi niteliğinde olduğu anlaşılmakla; müştekinin hükmü temyize yetkili olduğu kabul edilerek temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

Katılan TİGEM vekilinin temyiz isteği, sanıkların suç eylemlerinin sabit olduğunu, sanıkların durumunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesine göre değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

Dava konusu olay, sanıkların katılan TİGEM'e ait mera vasıflı 4553 nolu parselinin sınırları içinde köye elektrik çekmek için direkler dikmek suretiyle taşınmaza tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

1.Sanıklar hakkında kurulan hükümde suça konu taşınmazın tapuda, TİGEM adına mera vasfıyla kayıtlı olduğu anlaşılmakla, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, sanıkların eyleminin suç olmaktan çıkarılması nedeniyle mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle sanıklar hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.