4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; tanıklar Y.K. ile E.N.K.'nın beyanlarına itibar edilmeme gerekçesinin yerinde olmadığına, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

Üniversitesi Hastanesinde sekreter olarak çalışan sanık hakkında, muayene olmak için bahsi geçen hastaneye gelen ve 2 saat kadar sıra bekleyen katılanın " neden doktor yok" şeklinde soru sorması üzerine katılana hitaben ''kör müsün buraya yazı yazdık, cahil misin'' diyerek hakaret ettiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. Yerel Mahkeme dinlenilen tüm tanık beyanlarını birlikte değerlendirerek eyleme ilişkin tam bir vicdani kanaat oluşmadığından bahisle sanık hakkında beraat kararı vermiştir.

Sanığın, katılana yönelik söylediği iddia olunan '' kör müsün, cahil misin" şeklindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken aynı maddenin (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan bir ve iki numaralı bentlerden "CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince sanığın BERAATİNE" ibaresi çıkartılıp "Sanığa yüklenen fiilin Kanun'da suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca BERAATİNE" ibaresi eklenmek suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi