4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin bir ve üçüncü fıkraları, 53 ile 62 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, polislere karşı direnmediğine, onlar tarafından darp edildiğine ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanığın, suçun diğer faili ile birlikte polis memurlarına direndiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanıkların"...kafanıza sıkarız..." biçimindeki tehdit içerikli sözleri söylemek ve polis memuruna tekme atmak suretiyle atılı suçu işlemeleri nedeniyle her iki sanığın cezalandırılmasına karar verirken, sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiştir.

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden

Haklarında işlem yapılmak üzere karakola getirilen sanıkların polis memurlarına saldırıp iki polis memurunun yaralanmasına neden olmak ve "...kafanıza sıkarız..." biçimindeki sözleriyle de tehdit etmek suretiyle polis memurlarının görevlerini yerine getirmelerini engelledikleri, polis memurlarının olay tutanağı ile uyumlu anlatımları, polis memurları hakkında düzenlenen raporlar, sanıkların polislerle tartıştıkları ve aralarında arbede yaşandığını belirten tanık ifadeleri ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla atılı suçun sanık tarafından işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

1.Birden fazla görevliye direndiği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması,

2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında artırım yapılması gerekirken cezanın bir kat artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.