11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/408 Esas, 2015/673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; hükmün hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğuna, trafik polislerince suça konu belgenin sahteliğinin anlaşılmış olması nedeniyle aldatıcılık niteliğinin bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, samimi ikrarı gözetilmeyerek hakkında teşdit uygulanmasının doğru olmadığına, anılan ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanık ...'in, üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan, Deniz Yüksek kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş sahte sürücü belgesi kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Suça konu sürücü belgesi üzerinde yaptırılan incelemeye ilişkin 15.07.2015 tarihli uzmanlık raporunda, tamamen sahte olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu bildirilmiştir.

3.Mahkeme tarafından suça konu sürücü belgesi duruşmaya getirtilip, incelenmek suretiyle özellikleri tutanağa geçirilmiş, aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.

4.Mahkeme kabul ve uygulamasına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit görülmekle, anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.03.2013 tarihli, 2012/1500 Esas ve 2013/95 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere adli sicil kaydının duruşmada sanığın yüzüne karşı okunmuş olması ve sanığın da kabul etmesi karşısında ayrıca ek savunma hakkı verilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.İddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin ve unsurları itibariyle oluştuğunun anlaşılması ve Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemesi nedenleriyle kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. .

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/408 Esas, 2015/673 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.