2. Ceza Dairesi

...

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.08.2015 tarihli ve 2015/10415 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında, olay günü şikâyetçiye ait büfenin dışında bulunan dolabı zorlamak suretiyle açarak kutu meyve sularını, temyiz dışı sanık ... ile birlikte çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 151/1 ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2....

2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/501 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.02.2021 tarihli bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, hırsızlık suçu ile ilgisinin bulunmadığına, böyle bir sabıkasının da olmadığına, Yerel Mahkemenin doğru ve samimi ilk ifadesini dikkate almadığına, verilen cezanın adil, makûl ve ölçülü olmadığı gibi, yasalara da aykırı olduğuna ve re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

Sanığın, temyiz dışı sanık ... ile beraber, fikir ve eylem birliği içinde şikâyetçiye ait büfenin önünde kilitli vaziyette bulunan buzdolabının kapısını zorlayarak kırıp, içinden 20 adet kutu meyve suyunu ve 6 adet enerji içeceğini çaldığı, suç zaman diliminin gece olduğuna ilişkin kesin bir delil olmaması nedeniyle eylemin gündüz vakti işlendiği kanaati ile, sanık suçlamayı kabul etmemişse de olaya ilişkin kamera görüntüleri, bilirkişi raporu, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilerek sanığın üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediği sabit görülerek Yerel Mahkemece cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanık üzerine atılı suçlamaları inkâr etmiştir. 11.08.2015 tarihli CD Çözümleme Tutanağı, aynı tarihli olay tutanağı ve Olay Yeri Basit Krokisi, 25.03.2016 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

Şikâyetçinin, iş yeri dışındaki dolabın kilitli olduğunu ve kilidin zorlanarak açılmış olduğunu, zorlama nedeniyle de hasar oluştuğunu beyan etmesi, 11.08.2015 tarihli tutanak içeriğinde, ... Büfe isimli iş yeri kontrol edildiğinde büfenin dış kısmında bulunan coco cola ibaresi yazılı buzdolabının muhafaza kapağının sökülmüş vaziyette dolabın yan kısmında olduğunun belirtilmesi ve olay yeri basit krokisinde de büfenin dış kısmında bulunan ve kapalı olduğu görülen içecek dolabının patlatıldığının tespit edildiğinin belirtilmiş olması karşısında, sanığın hırsızlık suçundan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi kapsamında olduğunun kabûlünde ve ayrıca mala zarar verme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında; bilirkişi raporunda sanıkların saat 03.30'da kamerayı fark etmeleri üzerine olay yerinden kaçtıkları, akabinde temyiz dışı sanık ...'ın tekrar aynı gece saat 03.32'de elindeki poşetle dolaptan içecekleri aldığının görüldüğü belirtilmiş ise de sanıkların anlık kamera görüntüsünden çıkmış olmalarının olay yerinden ayrılmaları şeklinde yorumlanamayacağı, olay gecesi ilk görüntü kaydının bulunduğu saat 03.27'de sanıkların dolap kapağını söktükleri, suça konu içecekleri poşete doldurup olay yerinden ayrılmalarının da saat 03.33'te olduğu, dolayısıyla sanıkların olay yerinden uzaklaşmadan ve herhangi bir kesintiye uğramadan eylemlerini tamamladıkları anlaşıldığından sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmamasında herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmediğinden tebliğnamedeki bu hususlara ilişkin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

B. Hırsızlık ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak,

1.Dosya kapsamında yer alan 11.08.2015 tarihli CD Çözümleme Tutanağı içeriğine ve 25.03.2016 tarihli Bilirkişi Raporuna göre sanığın eylemini gece vakti gerçekleştirdiği sabit olmasına rağmen, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2.(1) nolu bozma nedenine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle hırsızlık suçu ve bu suç ile birlikte işlenen mala zarar verme suçu bakımından sanığın savunma hakkının kısıtlandığı tespit edilmiştir.

3.Şikâyetçi, dolapta meydana gelen hasar ve çalınan içecekler dolayısıyla toplam zararının 1.000,00 TL olduğunu beyan etmiş ise de, bu zararın ne kadarının dolaptaki hasardan, ne kadarının çalınan içeceklerden kaynaklandığını ayrıca belirtmemiş olması, suça konu içeceklerin suç tarihindeki değerine ilişkin dosya kapsamında da bir tespitin bulunmaması karşısında; suça konu içeceklerin suç tarihindeki değeri şikâyetçiden sorularak ya da markaları dikkate alınarak suç tarihindeki fiyatları mahkemece tespit edilerek sonucuna göre hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...

2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/501 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, bozma sebebine göre, lehe hüküm kurulması halinde bozmanın, kararı temyiz etmeyen sanık ...'e sirâyetine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.