3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinde yer alan takdiri indirimin ve 50. maddesinde düzenlenen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi kurumunun uygulanmamasının mahkemenin takdirinde olduğu ve hükümde açıkça “TCK'nin 50. ve 62. maddesinin uygulanmasının takdiren yer olmadığına” şeklinde belirtilmekle, yine kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin uygulamasının mümkün olmaması nedeni ile tebliğnamenin bu hususlardaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereği temel ceza belirlenirken ''..takdiren alt sınırdan uzaklaşma gereği bulunmadığından takdiren ve teşdiden 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına '' denilmek sureti ile gerekçede çelişkiye düşülmesi,

2.Sanığın, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.