10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanıktan alınan tahlil sonucunda sanığın yeniden uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Ankara 19.

Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/505 Esas, 2016/531 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın bozulmasını ve hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkindir.

İli ....., İlçesi ....., Mahallesi Fatih Caddesi üzerine Şelale önünde... plakalı aracın şüphe üzerine durdurulduğu, araç içerisinde ...., ve ... isimli şahıslar olduğunun anlaşıldığı, aracın durdurulmak istendiği sırada .....,'in elinde bulunan siyah poşeti saklamaya çalıştığının görüldüğü, araç içerisinde yapılan aramada, aracın sağ arka koltuk önünde bulunan paspas üzerinde siyah poşet içerisinde daralı ağırlığı 980 gram gelen bonzai maddesinin ele geçirildiği, ....,'in üst aramasında uyuşturucu madde satışından elde edilen paralar ve 1 adet extacy hapın ele geçirildiği, sanık ...'un üst aramasında 640,00 TL paranın ele geçirildiği, uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan 2014/92153 sayılı soruşturma evrakında ayırma kararı verilerek, ayrılan 2014/109869 sayılı uyuşturucu madde kullanma suçuna yönelik soruşturma evrakının ayrıldığı, sanığın savunmasında, esrar maddesi kullandığını, uyuşturucu maddeleri Hasköy'den tanımadığı şahıslardan aldığını beyan ettiği, sanık hakkında verilen erteleme kararı verildiği, 05.03.2013 tarih ve 28578 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Denetimli Serbestlik Yönetmeliğinin 42 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen, Amatem tarafından uygulanan 6 haftalık tedavi programlarına uymayarak, uyum göstermediği, bu sebeple tedavi programının sonlandırıldığı ve tedavi süresi içerisinde uyuşturucu madde kullandığı, sanığın sübut bulan eyleminden dolayı cezalandırılması, ikrarı dikkate alınarak verilecek cezanın asgari hadden tayini gerektiği kanaatine varıldığı, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 29.06.2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu 03.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilemediği ancak tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması üzerine, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak tedavi ve denetimin sonlandırıldığı ve 26.05.2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "29.06.2014" yerine "28.06.2014" olarak yazılması,

2.Sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu edilen 29.06.2014 tarihli eylemi ile ilgili olarak aynı eylemden dolayı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından ayrı ayrı dava açıldığı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği ve kesinleştiği, incelemeye konu 26.05.2015 tarihli iddianame anlatımında da 29.06.2014 tarihli eyleme ilişkin herhangi bir tahlilden bahsedilmediği, sanığın dava tarihi öncesinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle saptanmaması karşısında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasından kurtulmaya yönelik, uyuşturucu madde kullandığına ilişkin soyut beyanına itibar edilemeyeceği gözetilmeden kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan beraati yerine, mahkûmiyetine karar verilmesi,

3.Yukarıdaki (2) nolu bozma nedenine göre, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanıktan alınan örneklerde 04.12.2014 tarihli tahlil sonucuna göre sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan 04.12.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/505 Esas, 2016/531 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2023 tarihinde karar verildi.