2. Ceza Dairesi

...

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2012 tarihli ve 2022/1921 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılanın evine izni olmadan girmesi şeklindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Konya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 06.12.2012 tarihli ve 2012/150 Esas, 2012/1326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Sanığın denetim süresi içinde Konya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2021 tarih, 2021/22 Esas, 2021/232 Karar sayılı kararı ile yaralama suçundan1500 TL adli para cezasına mahkum edilmesi ve bu kararın 12.04.2021 tarihinde kesinleşmesi üzerine sanık hakkında mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında değerlendirme yapılmak üzere ihbarda bulunulmuştur.

4.İhbarın değerlendirilmesi sonucu, Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/679 Esas, 2022/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun'un 116/1, 62, 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/1898 Esas, 2022/3502 Karar sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle düşme karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; zamanaşımının dolmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın suç tarihinde katılana ait eve rıza hilafına girdiği, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 116/1 madde ve fıkrası kapsamında kaldığı, İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine bağlı olduğu, kesen son sebep olan sorgu tarihi ile hüküm tarihi arasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de eklendikten sonra, 8 yıllık sürenin dolduğu anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin hükmünü kaldırarak zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

Sanığın, üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine bağlı olduğu, zaman aşımını kesen son işlemin sorgu olduğu ve sorgunun tarihinin 03.05.2012 olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.01.2013 tarihi ile ikinci suçun suç tarihi olan 29.12.2013 tarihleri arasında duran 11 ay 7 günlük süre de eklendiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen olağan zamanaşımı süresinin ilk derece mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanma tarihi olan 03.02.2022 tarihinden önce dolduğu anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/1898 Esas, 2022/3502 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.