2. Ceza Dairesi

...

...

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2015 tarihli ve 2015/8001 Esas No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında, katılanın iş yerine izinsiz girip kilidi değiştirmeleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/294 Esas, 2015/988 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-b . maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz sebepleri; hükmü temyiz ettiğine,

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların ceza alması gerektiği, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamından; mülkiyeti M. K.'ya ait olan ancak ölünceye kadar bakma sözleşmesi karşılığında sanık ... ve katılan ...'ya verilmiş olan iş yerinin katılan ...'ya kiraya verildiği, katılan ...'in bir kısım malzemeleriyle birlikte büyük tezgah makinesini bu dükkana yerleştirmek amacıyla dükkanın yan tarafındaki demir kapının bulunduğu yeri ve duvarı yıkarak makineyi içeri aldıktan sonra tekrar ördüğü, yaklaşık 8-9 ay süre ile bu yerde kiracı olarak kaldığı ancak kira bedelinin ödenmemesi sebebiyle taraflar arasında hukuki anlaşmazlık bulunduğu, suç tarihinde de katılan ...'in yine bu iş yerindeki büyük tezgah makinesini çıkarmak amacıyla daha önce yıktığı yeri aynı şekilde tekrar yıkarak makineyi buradan çıkardığı, duvar henüz örülmemiş haldeyken çevredeki esnafın haber vermesi üzerine sanık ...'ın iş yeri komşusu olan sanık ... ve cami görevlisi olan sanık ... ile birlikte dükkanın kapısını açıp kontrol amacıyla içeri girdikleri, iş yerinin boşaltılmış olması sebebiyle kapı kilidini değiştirdikleri, bu şekilde gerçekleşen olay sebebiyle; sanıklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; sanıkların amaçlarının iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etmek olmadığı, yan tarafı yıkık durumdaki ve boşaltılmış olan iş yerini kontrol amacıyla gittikleri anlaşıldığından yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan dolayı ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ile vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/294 Esas, 2015/988 Karar sayılı kararında katılan ... ve vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ile vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, isteme uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.