10. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :1254-527 Dava, Merkez Bankası tarafından davacı adına vakfa yatırılan ancak ödenmeyen 01.01.1988 öncesine ait banka katılma payı ve neması için 150 milyar liranın dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir, Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanunun 128 . maddesi ile TC Merkez Bankası Mensupları Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Sandığı Vakfı Senedi hükümlerinin olduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.12.2006 gün 2006/18-820 esas, 810 karar sayılı kararlarında da belirtildiği gibi; davalı vakfın 506 sayılı Sosyal sigortalar Kanununa tabi bulunmadığı, Türk Kanunu Medenisi hükümlerine göre kurulduğu, taraflar arasında 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu kapsamında bir sosyal güvenlik ilişkisi bulunmadığı, ortada iş mahkemelerinin görev alanını düzenleyen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesi kapsamında bir uyuşmazlığın bulunmadığı gözetildiğinde, vakıf senedinin uygulanmasından doğan davalara bakma görevinin genel mahkemelere ait ise de; temyize konu iş bu dava yönünden; Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 14.07.2005 tarih 6172-7558 sayılı Kararı uyarınca, davaya iş mahkemesinde bakılmasının gerektiği, İş Mahkemelerinin görevli olduğu hususunun kesinleşmiş bulunmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.