10. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :54-1024 Davacı, 01.01.1985-11.01.1987 tarihleri 01.04.1987 tarihinden itibaren, Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Mahkemece, davacının, 12.01.1987-25.03.1987 tarihleri arasındaki tarım sigortalılığının 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaları nedeniyle iptali ile tarım sigortalılığının 01.01.1985-11.01.1987 ve 01.04.1987 ile devamı şeklinde olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, dosya içindeki Kurum kayıtlarından, davacının 01.01.1985 tarihinde başlayan 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışması nedeniyle, 11.01.1987 tarihi itibariyle durdurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, 01.01.1985-11.01.1987 tarihleri arasındaki Tarım Bağ-kur sigortalılığına yönelik Kurumca çıkarılmış bir ihtilaf bulunmayıp, davacının bu döneme ilişkin talebinde hukuki yararının olmadığı gözetilmeksizin, ihtilaf konusu olmayan dönemi de kapsar şekilde hüküm kurulması; 12.01.1987-25.03.1987 tarihleri arasında kalan sürede, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olmadığı hususu taraflar arasında ihtilaf konusu olmadığı halde, bu döneme dair Tarım Bağ-Kur sigortalılığının iptaline karar verilmesi; ayrıca, davacının tespit talebinin, dava tarihine kadar olduğu gözetilmeksizin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 389. maddesindeki “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.” amir hükme aykırı olarak, kararda, sigortalılığın bitiş tarihi gösterilmeksizin, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu aykırılıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.