2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2012 tarihli ve 2012/1740 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçunu işlediğine dair yeterli şüphe bulunduğundan sanığın eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.a.1, 143, 35, 53/1, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2012/145 Esas,2015/1037 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1.a.1, 143, 35 ve 62. Maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/2227 Esas, 2020/10635 Karar sayılı kararı ile özetle; sanık hakında 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında; aynı Yasa’nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2020/815 Esas, 2022/1030 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1.a.1, 143, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; olay yerinden elde edilen demir kesme makası üzerinde parmak izinin olmadığı halde soyut deliller ile ceza verildiğine ilişkindir.

1.Sanığın suç tarihinde gece vaktinden sayılan zaman diliminde temyiz dışı sanıklar ile birlikte ... ilçesi Fabrika mahallesi Elazığ caddesi üzerinde bulunan şikâyetçi kuruma ait olay mahallinde ele geçen demir kesme makası ile iki mentol arası yaklaşık 50 metre kabloyu kestikleri ve fakat yer altındaki bu kabloyu çıkaracakları aşamada güvenlik görevlisi tanıkça görüldükleri sanığın suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı, sanık suçlamayı kabul etmemiş ise tanık beyanı yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamında sanığın üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmasında atılı suçu inkar etmiş, kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak, dosyada mevcuttur.

3.Yerel Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

1.Tebliğname Görüşü Yönünden Sanığın yakalama ile 29.04.2022 tarihinde alınan savunmasında duruşmalardan bağışık tutulmayı talep ettiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Sanığın Temyiz Talebi Yönünden

Kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklar, karar yerinde gösterilen gerekçe ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediği, suçun yasal unsurlarının oluştuğu, delillerin değerlendirmesinde hata bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2020/815 Esas, 2022/1030 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.