12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2, 52/4.maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın soruşturma aşamasında 04.09.2006 tarihli savcılıkta verdiği ifadesinde, atılı suçu kabul etmeyip uzlaşmak istemediğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında tekrar uzlaşma hakkı hatırlatıldığında ise, uzlaşma konusundaki görüşünü Cumhuriyet savcısına belirttiğini beyan edip uzlaşmayı kabul etmediği, dosya kapsamına göre, sanığın katılanın zararını gidermediği, mahkemece de sanığın kişilik özellikleri de değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ve takdirinde olan 62. maddenin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması konusunda yetersiz gerekçe ile karar verildiği yönündeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kazanın oluşumunda kusurunun olmadığına, kusurun tamamının katılanda olduğuna, fazla ceza verildiğine, cezanın ertelenmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması gerekçesinin gerçeği yansıtmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.