12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 179, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın alkol durumuna ilişkin bir tespit yapılmamakla birlikte, kendi beyanına göre aşırı derecede alkollü olup ... kullandığı bir sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun dışında devirdiği aracında bulunan mağdurlar ... ve ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede, ...'ın da vücudunda hayat fonksiyonlarına 3. derecede etkili olan kemik kırığı oluşacak derecede yaralanmalarına neden olan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca yalnızca taksirle yaralama suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi, Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

1.TCK'nın 61/2. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin, belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, suçun nitelikli haline göre yapılan artırımdan sonra uygulanması,

2.Failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri ve benzeri hususları göz önünde bulundurmayan "sanığın lehine takdiri indirim nedeni bulunmadığı" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3.Suçunu samimiyetle ikrar etmiş bulunan sabıkasız sanık hakkında mağdurların şikayetçi olmadıkları ve zarar talebi de bulunmadığı değerlendirilerek; 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesindeki koşullar çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun değerlendirilmesi yerine sanığın kişiliği, yeniden suç işlemeyeceğine dair mahkemede vicdani kanaat oluşmaması ve mağdurların zararlarının giderilmemiş olması dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına şeklinde dosya kapsamı ile örtüşmeyecek gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,

4.Savunması talimatla tespit edilip mahkemece izlenmeyen, sabıkasız sanığın yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı irdelemeyen "kişiliği ve buna göre cezası ertelendiği takdirde yeniden suç işlemeyeceğine dair mahkememizce vicdani kanaat oluşmadığı" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında tayin edilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.