10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2011 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Eskişehir 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarihli ve 2011/231 Esas, 2012/356 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymması ile Eskişehir 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2013/306 Esas, 2015/452 Karar sayılı kararı ile 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

D. Sanığın temyizi üzerine Dairemizin 11.04.2022 tarihli ve 2019/8916 Esas, 2022/4583 Karar sayılı kararı ile, soruşturma belgelerinin dosyada bulunmaması, basit yargılama usulü uygulanmasında zorunluluk bulunması ve 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca araştırılmaması nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

E. Bozma sonrası yapılan yargılamada Eskişehir 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2022/336 Esas, 2023/110 Karar sayılı kararı ile davanın düşürülmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri;

A. Kovuşturma şartının bulunmaması durumu daha dava açılmadan önce bulunmasına karşın davanın reddine karar verilmesi gerekirken düşme kararı verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

B. Düşme kararının niteliği ve gerekçesi dikkate alındığında sanık lehine avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken bunun yapılmamış olması hukuka yöntem ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

17.06.2011 günü temyiz dışı sanık ....’ın uyuşturucu madde sakladığı tespit edilen ...’a ait ... sayılı evde yapılan aramada uyuşturucu madde ve 1 adet hassas tartının ele geçirildiği, alınan ifadelerde ev sahibi olan sanığın amcası ...'un, evinde ele geçen uyuşturucu madde ve hassas terazinin sanığa ait olduğu, kendisinin izin vermediğini sanığın ise gizlice evine koymuş olabileceğini, ilgisinin olmadığını beyanı ile sanığın alınan ifadesinde ele geçen uyuşturucu madde ve hassas terazinin kendisine ait olduğunu...'un haberinin olmadığını beyanı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeni ile açılan kamu davasında sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu nitelendirmesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın yükümlülüklerine uymaması ile yapılan yargılamada mahkûmiyetine karar verilmiştir. Sanığın kararı temyizi ile Dairemizin 11.04.2022 tarihli kararı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılamada, sanığın eyleminin Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.12.2009 tarihli ve 2009/359 Esas, 2009/877 Karar sayılı kararı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazında işlendiğinden bahisle düşürülmesine karar verilmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca beraat eden sanık lehine ve Hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin edilebileceğinden, yargılama sırasında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde yapılan değişiklik sonucu davanın düşmesine karar verilmesi ve davanın düşme kararı ile sonuçlanması nedeniyle de vekalet ücretine karar verilmemesi usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

Bozmaya uyulduğu yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2022/336 Esas, 2023/110 Karar sayılı kararı sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.