12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen ceza miktar ve tür itibarıyla CMK’nın 305. maddesinde bildirilen kesinlik sınırı içinde kalmakta ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2009/5-173 esas, 2009/209 karar sayılı ilamı gereğince somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesi gereğince, madde metninde yer alan seçenek yaptırımlardan, hapis cezası tercih edilip belirlendikten sonra, 5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesine aykırı olarak, 3 ay 10 gün hapis cezası adli para cezasına çevrilmek suretiyle 2000 TL adli para cezasına hükmedildiği, sonuç adli para cezası 2000 TL. olması nedeniyle temyiz isteminin red edildiği, Mahalli Cumhuriyet savcısının aleyhe temyizi üzerine yapılan incelemede, doğru uygulama yapılması halinde, 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesi ile belirlenen 3 ay 10 gün hapis cezasının, adli para cezasına çevrilemeyeceği ve bu haliyle hükmün temyizi mümkün olacağından, sanık hakkında tayin edilen cezanın da temyiz edilebilir kapsamda olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, hürriyeti bağlayıcı cezanın seçilmesi halinde TCK'nın 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.