4. Ceza Dairesi

Hakaret suçundan sanık S.. B.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 19/11/2009 gün ve 2009/292 esas, 2009/2178 karar sayılı hükmün sanık müdafii ile O Yer cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 14/01/2014 gün ve 2012/14486 esas, 2014/384 karar sayılı kararıyla; "Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından sanık S.. B.. müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA" karar verilmiştir.

I-İTİRAZ NEDENLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/09/2014 gün ve 2014/317090 sayılı yazısı ile; “Ceza Muhakemesi Kanunun 226. maddesi; (1) Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiye yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır, hükmünü içermektedir.

Buna göre, iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında öngörülen cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek haller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında bu durumdan sanık haberdar edilmeden ve buna dair savunması alınmadan mahkum edilemeyecektir.

Somut olayımızda; iddianame ile sanığın hakkında trafik cezası uygulayan polis memurlarına hakaret ettiği anlatılarak TCK'nın 125/1-3-a, 43/2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istenmiş bu anlatımda, eylemin aleni olarak işlenip işlenmediği hususunda bir ifadede bulunulmadığı gibi atılı suçun aleni olarak işlendiğinde artırım maddesi olan TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması istenilmemiştir. Buna rağmen mahkeme sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan sevk maddelerine göre cezalandırma kararı vermiş bu eylemin aleni işlendiği düşüncesiyle sanığa ek savunma hakkı tanınmadan verilen ceza TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca artırılarak savunma hakkı kısıtlanmıştır. Yukarıda belirtilen açıklamalar karşısında Yüksek Dairenizin anılan onama ilamının CMK'nın 226. maddesine aykırı olacağı düşünüldüğünden ilamınızın Dairenizce yeniden incelenmesinin istenilmesi gerekmiştir. SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıklanan gerekçelerle,

Yüksek Dairenizin 14/01/2014 gün ve 2012/14486 E. 2014/384 K. sayılı ilamının yeniden incelenerek onama kararının kaldırılmasını, "Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan cezasının TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca artırılması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması" düşüncesiyle inceleme konusu kararın bozulması, itiraz yerinde görülmez ise dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü: II- İTİRAZIN KAPSAMI İtiraz, hakaret suçundan, sanık S.. B.. hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 14/01/2014 tarihli kararına ilişkindir. III- KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 14.01.2014 tarih ve 2012/14486 esas, 2014/384 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 19.11.2009 tarih ve 2009/292 esas, 2009/2178 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; İddianamede sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden cezada artırıma gidilerek CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık S.. B.. müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.