12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 31/3, 62, 63, 50/1-d maddeleri gereğince mahkumiyet, Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde 17 yaşında olan suça sürüklenen çocuğun, sevk ve idaresindeki otomobili ile, iki yönlü yolda seyri sırasında karşıdan gelen araçların seyir şeridine girerek neden olduğu kaza sonrasında tutulan trafik kazası tespit tutanağında, sanığın tam kusurlu olduğuna ilişkin tespitin, oluşa uygun ve yeterli görüldüğü anlaşıldığından tebliğnamede yer alan ve kusur konusunda yeniden rapor alınması gerektiği yönündeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; ehliyeti olmayan 17 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun, aracı ile seyir halindeyken şerit ihlali yaparak karşıdan gelen araçla çarpışıp iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmalarına neden olduğu, bu şekilde gerçekleşen olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan ve iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi yer almadığı halde sanığa anılan maddeden ek savunma hakkı da verilmeden, sanığa hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de;

Kaza nedeniyle basit şekilde yaralanan iki kişiden, müşteki ...'in, 27.02.2008 tarihli celsede alınan beyanında, sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, bu nedenle, sanığın yalnızca katılan ...'in yaralanmasından sorumlu tutulması gerektiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi yerine aynı Kanunun 89/4. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.