12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2013 tarih ve 2013/1563 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123/1 nci maddesinin, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2014/527 Esas, 2014/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2014/527 Esas, 2014/406 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli ve 2016/4377 Esas, 2019/13525 Karar sayılı kararı ile; ''Dosya kapsamındaki sanık savunması ile bunu doğrulayan HTS kayıtlarının içeriğine göre; 30.03.2013, 05.04.2013, 09.04.2013, 19.04.2013 tarihlerinde arama sürelerinin sırasıyla 108 saniye, 91 saniye, 344 saniye, 191 saniye olması karşısında, bu görüşmelerin süresi ve sayısı dikkate alınarak içeriği katılana açıklattırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/97 Esas, 2021/224 Karar sayılı kararı ile bozmaya uylarak sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.12.2021 tarihli ve 2021/58810 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 04.11.2014 tarihli mahkumiyet tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 04.11.2022 tarihinde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/97 Esas, 2021/224 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.