12. Ceza Dairesi

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan sanık ... Durmaz'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62 ve 52/2.maddeleri gereğince 1.500.00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/03/2012 tarihli ve 2011/405 esas, 2012/264 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesince, katılanın zararının giderilmediği yönündeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel kurulunun 03/02/2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, ancak söz konusu maddi zararın da hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği zarardan ibaret bulunduğu, manevi zarar ile fazlaya ilişkin maddi zararlar için hukuk mahkemesinde dava açmanın mümkün bulunduğu, somut olayda mağdurun dosyaya yansıyan bir zararının bulunmadığı, ancak 19/12/2011 tarihli oturumda alınan beyanında, zararının olduğunu, rakam vermek istemediğini, zararının giderilmediğini belirttiği, katılanın meydana gelen zararın ne olduğunu açıklamaması halinde, sanığın bu zararı gidermesinin de mümkün olamayacağı, keza mahkemesince para cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılmadığı gibi sanığın kişiliği ve suç işleme eğilimi gibi hususlarda da mahkemece olumsuz bir görüş bildirilmediği nazara alındığında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 25.05.2012 gün ve 2012/9109/31163 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2012 gün ve 2012/152269 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mevcut olayda sanığın uzlaşmayı kabul etmediği katılanın zararını da gidermediği,

Antalya 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 26/03/2012 tarihli ve 2011/405-2012/264 sayılı kararının isabetli olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmediğinden talebin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.