12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilirken mahkemece gösterilen "taksirle ölüme neden olma suçlarında ölenin yakınlarının para ile tatmin edilmesinin mahkemenin vereceği karara hiçbir şekilde etkisi olmayacağı, çünkü ölen kişinin bu konuda beyanda bulunmasının mümkün olmadığı" şeklindeki gerekçe kanuna aykırı ise de, sanığın ölenin yakınlarının zararını gidermediği anlaşıldığından sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusuru olmadığına, zararın giderilmesine dair katılan tarafla aralarında protokol yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine katılan vekilinin de, sanığın tam kusurlu olduğuna, sanığın cezasında takdiri indirim uygulanmaması ve taksitlendirme yapılmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.