10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Adana 4.

Sulh Ceza Mahkemesinin, 28.01.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, 2014/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Karar 05.02.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Adana 4.

Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.02.2015 tarih, 2014/426 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 1 yıl 6 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

D. Kararın sanık tarafından temyizi ile Dairemizin 17.12.2020 tarih, 2020/8083 Esas, 2020/9310 Karar sayılı kararı ile dosya içerisinde kriminal raporun bulunmaması ve tek eylemin bölünerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olarak nitelendirilmesi nedenleri ile bozma kararı verilmiştir.

E. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamada Adana 4.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarih, 2021/32 Esas, 2021/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

F. Kararın sanık tarafından temyizi ile Dairemizin 16.11.2021 tarih, 2021/15761 Esas, 2021/11805 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanmasının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve sanığa duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden ve dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması nedenleri ile bozma kararı verilmiştir.

G. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamada Adana 4.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarih, 2021/380 Esas, 2022/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmiştir.

H. Karara sanığın itirazı üzerine dosyanın Dairemize gönderilmesi ile Dairemizin 13.09.2022 tarih, 2022/9745 Esas, 2022/9005 Karar sayılı kararı ile hükmün itiraza tabi olması sebebiyle iadesine karar verilmiştir.

Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarih, 2022/352 Esas, 2023/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle; pişman olduğuna ve temyiz ettiğine ilişkindir.

Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

16.12.2013 günü saat 02.50 sıralarında, Adana ili otoban yolu İncirlik park alanında (34 ...) plakalı Van Gölü Firmasına ait yolcu otobüsünün kolluk görevlilerince durdurulduğu, otobüsün bagaj kısmında ve araç içinde arama yapıldığı, 21 numaralı koltuğun üst kısmındaki çantada daralı ağırlığı 1.000 gram gelen kubar esrar maddesinin ele geçirildiği ve ele geçen maddenin 21 numaralı koltukta seyahat eden sanık ...'a ait olduğu, sanığın üzerinde yapılan aramada ise kağıda sarılı halde daralı 11 gram ve taşıdığı sigara paketinden de 1 gram ağırlığında kubar esrar maddesi olmak üzere, toplam daralı ağırlığı 12 gram kubar esrar maddesinin ele geçirildiği, toplamda sanığa ait daralı ağırlığı 1.012 gram gelen kubar esrar maddesinin bulunduğu, sanığın ele geçirilen uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu ikrar ettiği, uyuşturucu madde kullandığını, fakat ticaretini yapmadığını beyan ettiği, böylece açılan kamu davasında öncelikle sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiş sanığın yükümlülüklerine uymaması ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Dairemizin 24.03.2022 tarih, 2021/380 Esas ve 2022/118 Karar ve 13.09.2022 tarih, 2022/9745 Esas, 2022/9005 Karar sayılı bozma ilamından sonra bozmaya uyularak yapılan yargılamada, bozma ilamına karşı diyeceklerinin sorulması için duruşma davetiyesinin, sanığın adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak bila tebliğ iade edildiği anlaşılmakla, sanığın savunması alınmadan ve bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmek suretiyle yargılamaya devamla hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarih, 2022/352 Esas, 2023/50 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.