9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2020/341 Esas, 2022/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 20 yıl hapis ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddesinin ikinci fıkras , 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a ve f bendi, 109 uncu maddesinin beşinci bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir .

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/294 Esas, 2023/462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi sanık hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanması istemine ilişkindir . III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü "Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde mağduru 10 gündür tanıdığı, olay günü mağdurun yanına gelerek kendisinden para istediği, mağdurla çimlere uzandıkları yönündeki beyanlarına rağmen mahkeme huzurundaki savunmasında bu hususlara dair tamamen farklı beyanlarda bulunması nedeniyle sanığın çelişkili beyanlarına itibar edilemeyeceği; mağdurun ÇİM'deki ifadesinin güvenilir olduğu yönündeki rapor da dikkate alındığında, mağdurun başından geçen olayı hem kollukta hem de mahkeme huzurunda samimi, yeterince ayrıntılı ve tutarlı bir şekilde anlattığı, somut olayda mağdur ile sanığın arasında iftira atmayı gerektirecek bir husumete dair bir bulgunun bulunmadığı bu sebeplerle tanık beyanlarıyla uyumlu olan mağdurun beyanlarına üstünlük tanınması gerektiği, nitekim dosya kapsamında alınan iç beden muayenesine dair raporda mağdurun beyanıyla uyumlu olarak anal mukozada taze ekimoz izlendiğinin bu ekimozun 1-2 günlük süre zarfı içerisinde fiili livataya maruz kalınması durumunda oluşabileceğinin belirtildiği, ayrıca yine mağdurun beyanıyla uyumlu olarak olay günü sanığın üzerinde yakalanması üzerine rızaen teslim ettiği bıçağın ele geçtiği anlaşılmış olup tüm bu sebeplerle sanığın üzerine atılı suçlama sabit görülmüş ve olay günü mağduru bıçakla tehdit ederek bahse konu parka götürdüğü ve burada anal yoldan mağduru organ sokmak suretiyle istismar ettiği ; sanığın olay günü mağduru kafasına bıçak dayamak suretiyle ve cinsel amaçlı olarak bahse konu parka götürdüğü ve orada zorla alıkoyduğu eyleminin, cinsel istismar suçunun işlendiği sırada ve süre açısından eylemle sınırlı olarak mağdurun iradesini ortadan kaldıran bir eylemden çok daha öte olduğu, cinsel istismar eyleminin süresiyle sınırlı olduğunun kabulünün mümkün olmadığı, eyleminin ayrı bir suça sebebiyet verdiği " kabul edilerek sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve tüm dosya kapsamına göre, Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/294 Esas, 2023/462 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.