12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği, somut olayda ise trafik kazası tespit tutanağında sanığın sürücü belgesinin bulunduğunun tespit edildiği ve onaysız bir örneğinin soruşturma dosyası içerisine alındığı, sanığın tutuklama istemiyle çıkartıldığı Sulh Ceza Mahkemesinde alınan savunması sırasında, okunan sürücü belgesi fotokopisinin kendisine ait olduğunu belirttiği ve iddianamenin deliller kısmında sorgu zaptının da yer verildiği, duruşmanın ilk oturumunda, sanığa, iddianame ve ekindeki belgeler ile soruşturma aşamasında alınan ifadesi okunduğu gibi, sürücü belgesinin onaylı örneğinin de yargılama aşamasında getirtildiği, sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1.Gerekçeli karar başlığında, ölen ...'nın “mağdur” olarak yazılması, suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c; sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı tarih ve süre ile tahliye tarihinin gösterilmemesi suretiyle aynı Kanunun 232/2-d maddelerine aykırı hareket edilmesi,

2.Sanık müdafii esas hakkındaki savunmasında, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi halinde, hükmolunacak cezanın ertelenmesini talep ettiği halde, sanığın ekonomik durumu da nazara alınarak, hapis cezasının ertelenmesine ilişkin taleple ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.