5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde düzenlenen adres araştırması ve pazarlığa çağrı ile ilgili işlemleri davacı idare tarafından yerine getirilmeden dava açıldığı, bu nedenle ön koşul şartı yerine getirilmediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir. Dosyadaki delil ve belgelere göre davacı idare tarafından davalıya gönderilen pazarlık görüşmelerine çağrı belgesi dosya arasında bulunduğu halde sonucunun araştırılmadığı,davalıya dava dilekçesinin usul ve yasaya uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. 4650 sayılı Kanunla, 2942 sayılı Kanunda yapılan değişiklikle; kamulaştırmanın uluslararası normlara ve Anayasaya uygun ve süratli bir şekilde sonuçlandırılması ve değişiklikten önceki Kanunda kamulaştırma işlemlerindeki kural hataları nedeniyle meydana gelen gecikmelerin önüne geçilmesi amaçlanmış olmasına göre, bu aşamada dava ekonomisi de gözetilerek ;

Mahkemece; davalının açık adresi, Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde belirtilen tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden veya ayrıca haricen yaptırılacak araştırma ile belirlenip, Tebligat Kanunu hükümlerine göre dava dilekçesi ve ekleri davalıya tebliğ edilip,adresinin tespit edilmemesi halinde ilanen tebligat yapılıp taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ( Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.02.2011 gün 2010/5-546 esas 2011/11 sayılı kararı uyarınca ) yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, Doğru görülmemiştir. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.