5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabullüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine, binaya ise resmi birim fiyatları alınarak ve yıpranma payı da düşülerek değerlerinin tespit edilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1.Dava konusu taşınmaza yakın konumdaki 1190 parsel sayılı taşınmaz yönünden Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ‘nin 2012/304 esas sayılı dava dosyasında 14.06.2011 değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın metrekaresine 1.700,00-TL değer biçildiği, bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek onandığı, davaya konu taşınmaza ise bir yıl sonrası için 1.500,00-TL/m2 değer biçildiği dikkate alınarak, onanan dosya bedeli kesin delil olmamakla birlikte, bu bedelden ayrılma nedenleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2.Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binaya niteliğine göre resmi birim fiyatları esas alınıp değerlendirme yapıldığı ve bununla yetinilmesi gerektiği dikkate alınmadan, binanın kaloriferli oluşu ve piyasa şartlarından bahsedilerek, hem zemin hem de bina bedelinin toplamı üzerinden ayrıca % 10 oranında objektif değer artışı uygulayan raporun hükme esas alınması suretiyle, fazla bedel tesbiti,

3.Davanın niteliği gözetilerek, harcın davacı idareden tahsili ile yargılama giderlerinin davacı idare üzerinde bırakılmasına ve kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine de maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, Doğru görülmemiştir. Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.