6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,

2.5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 491/4. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; gündüz vakti belirlenemeyen bir saatte, şikayetçi olmayan mağdurun evinin açık bırakılan kapısından içeri girerek 1 adet altın yüzük ve 2,5 TL parayı çaldığı, soruşturma aşamasında yüzüğü sakladığı yeri göstererek mağdura iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; hükümlünün eylemine uyan, 765 sayılı TCK’nın 491/4, 522/1 (pek hafif), 55/3 ve 647 sayılı Yasa 4. maddeleri ile 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 31/3, 168/1-4 (kısmi iade nedeniyle hükümlüler hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanın rıza göstermesi durumunda), 50. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 5560 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 24.maddesi uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü M.. K.. ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.