6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık benzer eylemleri sebebi ile yakalandığında, yakınanın işyerinden yaptığı bu hırsızlığı da kabul ederek bir kısım çalınanların yerini gösterip iadeyi sağladığı, yakınanın da beyanlarında kısmi iade hususunu doğruladığının anlaşılması karşısında yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 168.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2.Uzlaşma kurumu uyuşmazlığın yargı dışı yolla fakat adli makamlar denetiminde çözümlenmesini amaçlayan bir yöntemdir. İlk kez 5237 sayılı TCK'nın 73/8 ve 5271 sayılı Kanunun 253, 255. maddelerinde yerini bulmuş, kanundaki düzenlemenin yeterli olmaması ve uygulamanın sınırlı olması nedeniyle 5560 sayılı Kanun ile 73/9. maddesi yürürlükten kaldırılmak suretiyle uzlaşma kurumu tümüyle Ceza Muhakemesi Kurumu haline getirilmiştir.

CMK'nın 253-254. maddelerinde değişiklikle alanı genişletilirken yöntemi ile de taraflara uzlaşma teklifi soruşturma aşamasında kural olarak Cumhuriyet Savcısı tarafından veya Cumhuriyet Savcısının talimatı üzerine adli kolluk görevlisince, kovuşturma aşamasında ise hakim tarafından, kişiye uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmanın kabul veya reddedilmesinin hukuki sonuçları anlatılarak yapılması olanaklı kılınmıştır.

Buna göre Uzlaşmanın tarafların salt bu konudaki beyanlarından ibaret olmayan gerçek iradelerinin de ortaya konmasını sağlamaya yönelik bir kısım ritüeller içeren bir kurum olduğu da göz önüne alındığında, somut olayda Cumhuriyet savcısı tarafından kolluk görevlisine yakınanın ifadesi alınırken uzlaşma teklifinde bulunulması hususunda verilmiş bir talimatın olduğuna ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığı halde yasanın öngördüğü usullere riayet edilip konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden soruşturma ve kovuşturma aşamasında anılan yasanın 253 ve 254.maddeleri gereğince katılan ve sanık hakkında uzlaşma hükümleri değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden; yakınanın kollukta alınan ve ifadenin gelişimine göre yalnızca hırsızlık suçuna yönelen anlatımlarının ardından söylediği uzlaşmak istemediği yönündeki beyanı ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.