12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kovuşturma sırasındaki duruşma tutanaklarına yansıyan tutumu gözönüne alınarak,

TCK'nın 62. maddesi gereğince cezasından takdiri indirim yapılıp, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla, tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat hasıl olduğundan,

TCK'nın 51. maddesi gereğince hapis cezası ertelenmesine karşın, aynı hususlar bu kez olumsuz değerlendirilip kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaata varılmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulması, dosya içeriğine göre sanığın mağdurların zararını gidermediği anlaşılmakla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler uygulanamayacağından, sanığın tam kusurlu oluşu, yaralı sayısı ve zararın niteliğine göre; 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.