8. Ceza Dairesi

Küçükçekmece 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.11.2007 tarihli kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.03.2010 tarihli, 2009/237- 2010/51, 31.01.2012 tarihli, 2011/222- 2012/5, 22.10.2010 tarihli, 2013/421-2016/440 sayılı kararlarında belirtildiği üzere; 04.06.1936 tarihli ve 12-14 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında zoralım kararlarının temyiz edilebilme sınırlarının saptanmasında Hukuk Usulü Kanunu'nun esas alınması gerektiği açıkça vurgulandığı üzere; müsadere konusu eşyanın bilinen değerine göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesinin ikinci fıkrası maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulû Kanunu'nun 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.