4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1.Sanık hakkında tehdit eyleminden kurulan hükme ilişkin temyizde, Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2.Sanık hakkında hakaret eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)Katılan ...'in, sanığın sadece karısı ...'e hakaret ettiği kendisine hakaret etmediğini belirtmesi karşısında; katılan ...'e hakaret eyleminden beraat kararı verilmesi gerektiğinin ve sanığın, yalnızca katılan ...'e hakaret eylemi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b)5728 sayılı Kanunla değişik CMK'nın 231. maddesinin 5-6 fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

c)Sanığın, komşusu olan katılanlarla konuşmak için kapılarını çaldığında, katılan ...'nin kendisine sopa ile vurmaya çalışıp hakaret ettiği biçimindeki savunması yöntemince değerlendirilip sonucuna göre TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY:

Katılanlardan ...'in kovuşturma aşamasındaki anlatımında sanığın kendisine değil, eşi ...'e hakaret ettiğini belirtmesi, diğer katılan ...'in beyanı da aynı doğrultuda olup, sadece kendisine hakaret edildiğini ifade etmesi karşısında, sanığın yalnızca katılan ...'e karşı hakaret suçunu işlediğinin kabulü ile TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca cezalandırılıp, ayrıca aynı Yasanın 43/2. maddesinin uygulanmayacağı nedeni ile kararın bozulmasıyla yetinilmesi gerekirken, "sanığın katılan ... Demir'e karşı eyleminden ise beraatine" de karar verilmesi yönündeki 1 nolu bozmaya, eylemin bölünemeyeceği düşüncesi ile iştirak edilmemiştir.