20. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

Dava, taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, somut uyuşmazlığa Montreal Sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, dosya arasında bulunan denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, dava konusu yükün 12.07.2018 tarihinde davalıya taşınmak üzere teslim edildiği, eşyanın 25.07.2018 tarihinde ABD gümrüğüne ulaştığı, nedeni anlaşılamamakla beraber, gönderilene uzun süre teslim edilemediği, bunun üzerine davacı gönderenin 06.09.2018 tarihinde yükün iadesini istediği, davalı çalışanı tarafından 11.09.2018 tarihinde işlemlere başlanıldığı, 07.11.2018 tarihinde davacının ihtarname çekerek taşıma konusu eşyanın tesliminin aksi halde eşyanın değerinin ödenmesinin talep edildiği, ancak dava açıldıktan sonra 11.01.2019 tarihinde eşyanın iade geleceği bilgisinin ulaştığı, geri gelen eşyanın davacı taraf beyanına göre eksik ve hasarlı olduğundan bahisle iade alınmadığı, eşyanın dönüşüne ilişkin taşıma süresinin taraflarca belirlenmediği, dava konusu eşyanın Amerika'ya 13 gün içinde ulaştırıldığı, Amerika'dan Türkiye'ye dönüşünde ise taşımanın başlangıcı sayılan 06.09.2018 tarihinden itibaren yaklaşık 4 ay süre geçmesine rağmen eşyanın davacıya halen teslim edilmemiş olması sebebiyle Montreal Sözleşmesi'nin 18. maddesi kapsamında zayi olduğunun kabulünün gerektiği, taşıma senedinde taşınan için özel bir değer bildirilmediğinden ve ayrı bir ödeme yapılmadığından Sözleşme'nin 22/3. maddesi uyarınca davalının sorumluluğunun sınırlı olduğu, davacının talep edebileceği tazminat miktarının taşımaya konu eşyanın daha sonra bulunması üzerine yerinde yapılan inceleme ile tespit edilen ağırlığına göre hesaplandığı, davacı taraf diğer giderler olarak 543,30-TL'nin tahsilini de talep etmiş ise de, bu giderlerin eşyanın Amerika'ya taşınması sırasında yapıldığı, eşyalar bu aşamada kaybolmayıp, ABD gümrüğünden alıcısı tarafından teslim alınmamış olduğu, her ne kadar davacı vekili istinaf itirazlarında malların akıbeti ile ilgili hüküm kurulmadığını da ileri sürmüş ise de, talep sonucunda buna ilişkin bir talep bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 269,85-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 210,55-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3.İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 24/11/2023 tarihinde HMK 362/1-a maddesi uyarınca miktar itibariyle KESİN olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 24/12/2023