12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Saat 23:48 itibariyle 117 promil alkollü olduğu tespit edilen ve sürücü belgesi bulunmayan sanığın saat 23:15 sıralarında aracı ile kırmızı ışık ihlali yaparak, çevreyoluna girmek üzere, kavşağa girdiği sırada sağından kavşağa giren ... idaresindeki araçla çarpışmaları sonucu ... ile aracındaki İlayda ve ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede, İlknur Sancak’ın ise vücudunda hayat fonksiyonlarını 1. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak derecede yaralanmalarına tam kusuru ile neden olduğunun, sanığın iki ayrı sebeple bilinçli taksir halinde bulunduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında ;iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, aşağı hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini, sanık hakkında TCK’nın 22/3. maddesi ile artırım yapılırken olayın oluş şekli nedeniyle artırım oranının azami hadden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve şartları bulunmadığı halde sabıkalı sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmiş olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

TCK’nın 89/2, 22/3, 62/1. maddeleri ile sonuç olarak 10 ay hapis cezasına hükmedilen sanığın kısa süreli olan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine,

TCK’nın 50/4. maddesinin yasal engel oluşturmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.