10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 12.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/224 Esas, 2021/84 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16.

Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2021/818 Esas, 2021/675 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

2.Eksik araştırma yapıldığına,

3.Delillerinin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne,

4.İletişimin tespitine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5.Tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına,

6.5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın telefon görüşmesi yaptıktan sonra tanık ... ile buluştuğu, kolluk görevlilerince yapılan fiziki takipte sanık ... ve yanında kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir şahsın geldiği, kimliği tespit edilemeyen şahsın ...'un yanına gidip bir şeyler verip aldığı, sonrasında ...'un geldiği araca binerek ayrıldığı, devamında yakalanan ...'un üzerinde nikotin ile sentetik kannabinoidlerden MDMB- 4 en- PINACA içeren madde ele geçirildiği; tanık ...'un soruşturma aşamasında alınan beyanı, iletişimin tespiti çözüm tutanakları, fiziki takip tutanağı, analiz raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kimlik bilgileri tespit edilemeyen kişi aracılığıyla ...'a uyuşturucu madde sattığı gerekçesiyle mahkûmiyetine, Sanığın sabıkalı kişiliği, suçtan sonraki davranışları, pişmanlık göstermemesi nazara alınarak hakkında takdiren 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin uygulanmamasına,

Sanığın adli sicilinde yer alan Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/900 Esas, 2018/567 sayılı, 05.03.2020 kesinleşme tarihli ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin sabıkası tekerrüre esas olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Hüküm fıkrasında sanığın adli sicil kaydında yer alan Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/900 Esas, 2018/567 sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına rağmen, hükmün gerekçesinde sanığa ait olmayan Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/899 Esas ve 2017/243 Karar sayılı kararının tekerrüre esas olduğu belirtilmiş ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli araştırmanın yapıldığı, delillerin hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranıldığı değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2021/818 Esas, 2021/675 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasının sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına “....tamamen tahsil edileceği” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.