12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Temel ceza olarak tercih edilen adli para cezasının gün olarak tesbiti yerine ay olarak ifade edilmesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine muhalefet edilmesi ile taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceği halde, sanık hakkında TCK'nın 53/1 maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanmama gerekçesinin yanlış şekilde “ suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde sayılan hak ve yetkilerden birinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmemesi” şeklinde belirtilmesi, sonuca etkili görülmediğinden ;

Mağdurda meydana gelen yaralanmanın, yüzünün sürekli değişikliğine, sağ gözde görme kaybı nedeniyle duyularından ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğuna dair raporla örtüşecek biçimde,

TCK'nın 89/3-b,d fıkraları uyarınca temel cezada artırım yapılmasına rağmen, kısa kararda ve gerekçeli kararda hüküm fıkrasında "yüzde sabit iz" tabirinin kullanılmış olması, gerekçe kısmında yaralanmanın niteliği ile artırım maddesinin birbiriyle örtüşecek biçimde belirtilmesi karşısında mahallinde düzeltilebilir yazım hatası niteliğinde kabul edildiğinden; bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/7/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.