12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen, katılan vekilinin ise, sanıkların tam kusurlu olduğuna, alt sınırdan uzaklaşarak ceza verilmesi gerektiğine ve cezalarının paraya çevrilmesinin de hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki ''failin amacı'' ve "sanığın amaç ve saiki'' ibarelerinin çıkarılması, hükmün 4. fıkrasındaki ''TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''5237 sayılı TCK.'nın 50/4. ve 50/1-a. maddeleri gereğince'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.