10. Ceza Dairesi

T U T U K L U

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Denizli 5.

Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2021 tarihli 2021/93 Esas ve 2021/385 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12.

Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/1883 Esas, 2021/1277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümde temel cezanın alt sınırdan belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilip, suça konu uyuşturucu maddelerin ve şahit numunenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesine ilişkin hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine,

3.Sanığın kullanmak için uyuşturucu satın aldığı kişnin ismini bildirmiş olmasına göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4.5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık ... aşamalarda alınan ifade ve savunmalarında uyuşturucu madde ticareti yapmadığını, uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu, ele geçirilen uyuşturucu maddeleri kullanmak için bulundurduğunu beyan ederek beraatini talep etmiş ise de, olay günü sanığın üzerinden kullanım sınırının üzerinde olup 2 parça halinde muhafaza edilmiş olan toplam net ağırlığı 65,1 gram olan eroin maddesinin ayrıca sanığın ikametinde yapılan arama faaliyeti neticesinde bahse konu ikamette gardrop içerisine gizlenmiş vaziyette hassas terazinin ele geçirilmiş olması, sanık ... inşaat işi yaparak geçimini sağladığını, aylık ortalama gelirinin 2.800,00 TL olduğunu beyan etmesine rağmen Antalya'dan kendi sosyal ve ekonomik durumunun üzerinde kalacak şekilde tek seferde verdiği 3.000,00 TL karşılığında eroin maddesi satın almış olması, sanık ...'ın telefonları ve sim kartları üzerinde yapılan inceleme neticesinde uyuşturucu madde alım-satımına yönelik olarak çok sayıda mesajlaşma kaydının tespit edilmiş olması hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanık ...'ın savunmasının suç süphesinden kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varıldığı bu haliyle sanık ...'in olay tarihinde 2 parça halinde ele geçirilen kişisel kullanım sınırı üzerinde bulunan uyuşturucu maddeleri başkalarına temin veya ticaret amacıyla bulundurduğu bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince hükümdeki temel cezanın alt sınırdan belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hususu aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilip, suça konu uyuşturucu maddelerin ve şahit numunenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesine ilişkin hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve Yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/1883 Esas, 2021/1277 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.