9. Ceza Dairesi

Sanık müdafiinin 09.03.2015 tarihli dilekçesinin dosyanın Yargıtay ilgili dairesine gönderilmesine yönelik olduğu ve temyiz iradesini içermediği anlaşıldığından katılan mağdure vekilinin temyiz isteği ile sınırlı inceleme yapılması gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli, 2014/397 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sebep bildirmeksizin usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Katılan mağdurenin sanığın torunu olduğu ve babasıyla boşanma aşamasında olan annesinin sanığın evinde ikamet ettiği, sanığın olay günü annesini ziyarete giden katılan mağdureyle odada yalnız kaldıkları sırada katılan mağdurenin cinsel organını eliyle tutup sıktığı ve çektiği ve "Bir daha gelirsen daha kötüsünü yaparım, bunu hiç kimseye söyleme, söylersen öldürürüm" diyerek katılan mağdureyi tehdit ettiği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamaları reddettiği, katılan mağdurenin olayın akabinde babasına ve kolluk kuvvetlerine bildirimi ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın atılı eylemleri evin içerisinde tanıklar ... ile ...’in bulunduğu sırada ve iddia edilen biçimde gerçekleştirdiğine dair katılan mağdurenin hayatın olağan akışına aykırı beyanları dışında delil bulunmadığı dikkate alınarak çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Katılan ve katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık ifadeleri ile mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli, 2014/397 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.