1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca hüküm türü değiştirilmiş olduğundan temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2018 tarihli ve 2017/91 Esas, 2018/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2019/1682 Esas, 2020/2514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının(aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 2 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 3 ay süre ile denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın, katılan ...'i sopa ile vurmak sureti ile kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığından bahisle açılan kamu davası sonucu yapılan yargılamada sanığın üzerine atılı suçlamayı aşamalarda istikrarlı şekilde inkar etmesi, tanık Tahsin'in olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olmadığından beyanlarına itibar edilmemesi, tanık ...'nin ise sanığın beyanlarını doğrular nitelikte beyanlarının bulunması, yapılan baz istasyonu incelemesinde ise sanığın olay saatlerinde İpsala PTT yakınlarında bulunduğunun belirlenmesi, isnat olunan eylem bakımından şüphe oluşması ve "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gözönüne alınarak sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunması inkara yöneliktir.

3.Katılanın aşamalardaki savunmaları istikrarlıdır.

4.Tanık Tahsin Y. aşamalardaki istikrarlı anlatımlarında olay yerinden sanığı motosikleti ile geçerken gördüğü beyan etmiştir.

5.Katılanın yaralanmasına ilişkin;

a)Keşan Devlet Hastanesince düzenlenen 29.10.2016 tarihli; "Başın arka solunda 8-9 cmlik kesi, sol el-el bilek şiş ve ağrılıdır. Geçici rapordur. Sol el bileğindeki ... için ortopedi uzmanınca kati rapor düzenlenmesi uygundur."

b)Keşan Devlet Hastanesinde görevli ortopedi ve tramvatoloji uzmanınca düzenlenen; "Kırık ulna şaft açık kırığı.Kırık vücut fonksiyonlarını (3) orta derecede etkiler.Basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez." Görüşlerini içeren adli muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

6.Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, sanığın kullandığı cep telefonu numarasına ilişkin haberleşmenin tespiti kayıtları, adli muayene raporları, tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda birbirleriyle komşu olan sanık ve katılanın arasında önceye dayalı anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihinde katılanın traktörle evine döndüğü sırada sanığın katılanın yolunu keserek katılana sopa ile vurmak suretiyle yaraladığı ve bu yaralanmasının kemik kırığına neden olduğu, her ne kadar sanık savunmalarında suç tarihinde evden ayrılmadığını ve kendisine iftira atıldığını ısrarla beyan etmiş ise de yargılama aşamasında dinlenen tanık Tahsin Y.'nin yeminli beyanında ''Sanığı motosikletle olay yerinden geçtiğini gördüğünü'' belirtmesinin yanı sıra katılanın sanığa iftira atmasını gerektiren husumetin tespit edilememesi, katılanın kendisine arkadan saldırıldığına dair beyanını destekler nitelikte adli muayene rapor içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın, katılanı kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı sabit olduğuna karar verilerek sanığın 1 yıl 2 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

1.... süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hak yoksunlukları uygulanmamış ise de 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarının kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşılmış olup bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın ve tanık Tahsin Y.'nin aşamalardaki istikrarlı beyanları, katılan beyanını doğrular mahiyetteki adli muayene raporu içerikleri, katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek düzeyde husumetin bulunmaması karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2019/1682 Esas, 2020/2514 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İpsala Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.