1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası (d) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Çatalca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2018/530 Esas, 2020/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/19 Esas, 2021/2607 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık hakkında şikayetçiyi silahtan sayılan kemerle yaraladığı iddiası ile açılan kamu davası sonucu yapılan yargılamada, sanığın aşamalardaki inkara yönelen savunması, mağdurun adli muayene raporunda yaralanmadan bahsedilmemesi nedeniyle sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin vicdani kanı oluşturmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut bir delil elde edilemediğinden sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunması inkara yöneliktir.

3.Sanığın eylemi sonucu şikayetçide meydana gelen yaralanmaya ilişkin Çatalca ... Çokay Devlet Hastanesince düzenlenen 27.07.2018 tarihli; “Sağ el ve sol kol bölgesinde ..., hassasiyet mevcut, basit tıbbi müdahale ile iyileşir.” Görüşünü içeren adli muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

4.Sanık savunmaları, şikayetçi ve tanık beyanı, adli muayene raporu, tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Şikayetçinin, sanığın amcasının yanında kamyon şoförü olarak çalıştığı, olay günü alacağını isteyen şikayetçiye hemen verilemeyeceğinin söylenmesi üzerine şikayetçinin "Sizi rezil rüsva edeceğim" dediği, bunun üzerine sanığın kemerini çıkartarak şikayetçiye vurduğu, şikayetçinin beyanı, yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu ve sanığın amcası ...'in olayı doğrulayan anlatımı karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin şikayetçinin beyanı, yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu ve sanığın amcası ...'in olayı doğrulayan anlatımı ile saptandığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/19 Esas, 2021/2607 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çatalca 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.