1. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında katılan ... ve mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin söz konusu kararların kesin nitelikte olduğundan bahisle ek karar ile reddedildiği, ek kararın sanık müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak; temyiz edilmediği anlaşıldığından, bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1....

1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2018/407 Esas, 2020/6 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/1140 Esas, 2021/527 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın yaralama kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ... ve katılan ...'un komşu oldukları, olay günü sanığın, babasını darp ettiğini gören katılan ...'un araya girip engel olmak istediği, sanığın; "Sen ne karışıyorsun?" diyerek elindeki bıçakla mağduru hayatî tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunması, katılanın beyanları, kavganın diğer taraflarının ve tanıkların anlatımları, adlî muayene raporları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3.Sanığın eylemi neticesinde katılan ...'ta meydana gelen yaralanmalara ilişkin düzenlenen adlî muayene raporunda; katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamış ancak; kesin nitelikteki adlî para cezasının tekerrüre esas alınması nedeniyle sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının başlık kısmında netice cezanın 6 yıl 12 ay yerine 6 yıl şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımının uygulanmasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin tekerrüre esas alınması mümkün olmadığından, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın aşamalardaki beyanları ile uyumlu adlî raporu, taraf ve tanık anlatımları karşısında sanığın yaralama kastı ile hareket ettiği ve katılandan sanığa yönelen haksız bir eylem bulunmaması nedeniyle meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/1140 Esas, 2021/527 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.