12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olaydan yaklaşık bir saat sonra yapılan ölçümde 79 promil alkollü şekilde kullandığı aracıyla yaralamalı trafik kazasına sebebiyet verdiği, 5237 sayılı TCK'nın ''Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek olan kişinin ... kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması sebebiyle bilinçli taksirle işlenmesi halinde bile şikayete bağlı olan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında zarar suçunun da oluştuğu, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi dikkate alındığında taksirle yaralama suçundan hakkında şikayetten vazgeçilmiş olması karşısında, sanık hakkında CMK'nın 226. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesinden ek savunma hakkı tanınarak bu suçtan mahkum edilmesi gerektiği halde, yanlış değerlendirme sonucu taksirle yaralama suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısnın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.