12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1.... ve ...'in basit tıbbi müdahaler ile giderilebilecek şekilde yaralanmaları ile sonuçlanan olayda, ...'un yaralanmasının TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında olmasına göre sanığın üzerine atılı suçun bilinçli taksir ile işlenmesi hali de dahil 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olup, ... ve annesi ...'un soruşturma ve kovuşturma evrelerinde sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmiş oldukları anlaşılmakla sanığın eyleminin ...'in yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Kabul ve uygulamaya göre de; a-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi, b- 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca temel ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, anılan Kanunun 89/1. maddesi ile tayin edilen hapis cezasının 89/4. maddesi ile artırılmasına karar verilmesi, c-Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.