1. Ceza Dairesi

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

İNCELEME KONUSU

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Orhangazi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2020/268 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 24.02.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2023/13743 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87608 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87608 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanığın mağdur ...'ya yönelik işlediği 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu, adı geçen mağdurun 01.06.2021 tarihli celsede sanık hakkındaki şikayetinden vezgeçtiğini beyan ettiği ve sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında, şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5237 sayılı Kanun’un, “Kasten yaralama” başlıklı 86 ncı maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendine göre; “(2) (Ek fıkra: 31.3.2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur. (Ek cümle:12.5.2022-7406/3 md.) Suçun kadına karşı işlenmesi hâlinde cezanın alt sınırı altı aydan az olamaz. (3) Kasten yaralama suçunun;

e)Silahla, İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında,... artırılır."

2.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde mağdurun kolluk güçlerince alınan beyanında hükümlünün kendisine tabure ile vurduğunu bildirmesi, adlî muayene raporunda sağ kaş üstünde açık yara kesi şeklinde tarif edilen yaralanma bulgusunun bulunması karşısında hükümlünün mağduru silahtan sayılan cisimle yaralandığı olayda, hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği, bu hâli ile hükümlünün eyleminin şikâyete tabi suçlardan olmadığı anlaşılmıştır.

3.Kovuşturma aşamasında mağdurun, 01.06.2021 tarihli oturumda şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiği belirlenmiş ise de kasten yaralama suçunun silahla işlenmesi halinin şikâyete tabi suçlardan olmadığı anlaşıldığından hükümlü hakkındaki davanın düşürülmesi istemini içeren kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.