4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

Sanık, hükmü temyiz etmek istediğini belirtmiştir.

Sanık ile temyiz dışı sanıkların olay gecesi seyir halinde iken kontrol amacı ile görevli polis memurları tarafından durdurulduğu, sanık ve temyiz dışı sanık ... A.'nın kimliklerini vermeyip "Siz kimsiniz siz bizi tanımıyor musunuz, bize kimlik soramazsınız." diyerek direndikleri, takviye ekip çağrılmasına rağmen ekip otosuna binmemekte ısrar edip arbede çıkardıkları, arbede sırasında sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte şikayetçi polis memurlarına tekme ve yumruklarla vurdukları, eyleminin sanığın savunması, şikayetçilerin beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

Sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz isteği ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Sanığın, polis memurları tarafından yaralandığını belirtmesi ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığına dair doktor raporunun bulunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2.6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, daha önceden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı karar verildiği şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, Nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.