7. Ceza Dairesi

Muhtelif suçlardan hükümlü M.. B.. hakkmdaki Samsun 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2012 tarihli ve 2012/1114 değişik iş sayılı içtima kararı ile verilen 1 yıl 16 ay 1 gün hapis cezasının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri ile cezasının infazına karar verilmesi talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Ünye İnfaz Hakimliğinin 31/01/2013 tarihli ve 2013/34-36 sayılı kararı sonrasında, hükümlünün Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/135 esas, 2009/174 sayılı ilamı ile verilen 2 yıl hapis, 1 yıl 6 ay hapis, 1 yıl hapis ve 3 ay hapis cezalarının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna alınmasını müteakip, hükümlü hakkmdaki Samsun 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/1114 değişik iş sayılı içtima kararının çözülerek, hükümlü hakkmdaki belirtilen ilamlara konu cezaların 5 yıl 25 ay 1 gün hapis cezası olarak toplanmasına dair Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2013 tarihli ve 2013/190 değişik iş sayılı kararı sonrasında, hükümlünün ceza süresi ve şartla tahliye tarihi itibariyle denetimli serbestlik tedbiri ile infaz koşullarını taşımadığı gerekçesiyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin Ünye İnfaz Hakimliğinin 14/06/2013 tarihli ve 2013/682-683 sayılı kararını müteakip, hükümlünün 24/07/2013 tarihli dilekçesi ile açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine dair Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 25/07/2013 tarihli ve 2013/2098 sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin Ünye İnfaz Hakimliğinin 26/07/2013 tarihli ve 2013/858-858 sayılı kararına yapılan itirazın keza reddine dair ÜNYE Ağır Ceza Mahkemesinin 01/08/2013 tarihli ve 2013/389 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.03.2014 gün ve 17788 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2014 gün ve KYB. 2014-98970 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

Denetimli serbestlik hizmetleri yönetmeliğinin 90/4.maddesinde yeralan “Başka bir mahkûmiyet kararı nedeniyle ceza infaz kurumuna alınan hükümlünün kaydı kapatılarak, 5275 sayılı Kanunun 107 nci maddesinin uygulanabilmesi yönünden toplama kararı alınması ve müteakip infaz işlemlerinin buna göre yapılması amacıyla dosya hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumuna gönderilmek üzere Cumhuriyet başsavcılığına iletilir." ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/2.maddesinde yer alan “İnfaz edilen cezası dışında başka bir suçtan haklarında mahkûmiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine 6 ncı maddede belirtilen sürelerden daha fazla kaldığı tespit edilenler, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edilir.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, denetimli serbestlik tedbiri ile cezası infaz edilmekte iken kesinleşmiş başka mahkumiyet kararları nedeniyle infaz kurumuna alınan hükümlülerin şartlla tahliye sürelerinin tayini açısından toplama kararı alınması gerektiği, hükümlünün daha öncesinde açık ceza infaz kurumunda bulunması hasebiyle denetimli serbestlik tedbiri ile infaz hakkından yararlandığı da gözetilerek açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartı açısından sadece açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 6.maddesinde yer alan şartla tahliye süresinin esas alınması gerektiği, içtima ettirilen toplam cezanın 1/5'in kapalı ceza infaz kurumunda geçirmesi şartının aranmayacağı gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 6/3.fıkrasında "Birden fazla cezanın toplanarak infazı halinde, açık kuruma ayrılmada esas alınacak suç, koşullu salıverilme tarihine en az sürenin arandığı suçtur." şeklindeki düzenleme karşısında,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 01/08/2013 tarihli, 2013/389 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/3 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, 01.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.