4. Ceza Dairesi

Suçtan zarar gören ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen şikâyetçinin duruşma günü annesinin vefat etmesi ve temyiz dilekçesi ekinde 18.02.2016 tarihli ölüm belgesi sunmuş olması karşısında, duruşmaya mazereti nedeniyle gelemediği ve kamu davasına katılamadığı bu nedenle aynı gün verilen hükmü temyiz hakkı bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, yedi günlük yasal temyiz süresini hafta sonuna gelmesi nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın atılı suçları işlediği sabit olmadığından, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

Şikâyetçinin temyiz isteğinin; verilen kararı temyiz ettiğine ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

Şikâyetçi ...'ün suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, usulüne uygun duruşma davetiyesi tebliğ edilmesine karşın, ilk duruşmada hükmün verildiği ve şikâyetçinin hükmün kurulduğu ilk duruşmaya annesinin vefatı nedeniyle kabul edilebilir mazereti dolayısıyla katılamadığı anlaşıldığından, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan doğrudan zarar gören şikâyetçi ...'ün davaya katılma, mağdur ile şikâyetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234 üncü maddelerine aykırı davranılması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik şikâyetçinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.