2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.10.2015 tarihli ve 2015/626 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında katılan ...'nin bahçesine olay günü gece vakti izinsiz girmek, katılan ...'ye yönelik hakaret ve tehdit içerikli sözler söylemek, katılan ...'yi gıyaben tehdit etmek ve katılan ...'yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp etmek şeklindeki eylemleri nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli, ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 86/2, 53 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/823 Esas, 2015/980 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c. maddesi; uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.02.2021 tarihli kasten yaralama suçundan onama, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; yasal unsurları itibariyle oluşan gece vakti konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Sanığın temyiz istemi, hakkında kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Sanık ile katılan ... arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın katılan ...'nın ikametine kimliği tespit edilemeyen bir çocuk göndererek katılanı çağırdığı ve evinin bahçesine gelen katılan ...'yı eli ile darp etmek suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığının sabit olduğu; sanığın katılanın evinin eklentisi niteliğindeki bahçeye girdiği kabul edilmekle beraber kastının yaralama eylemine yönelik olduğu ve konut dokunulmazlığının ihlâli kastının bulunmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Doktor raporları, katılanların aşamalardaki beyanları, tanıkların ifadeleri, sanığın inkar niteliğindeki savunmaları Olay Yeri ve Görgü Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Olay günü, sanığın husumet duyduğu katılan ...'in annesi katılan ...'nın ikâmetinin etrafı çevrili bahçesine izinsiz olarak gece vakti girdiği, katılanı darp ettiği ve suça konu yerden ayrıldığı somut olayda; suç kastının bulunduğu ve atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğu halde sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2.Uzlaşma kapsamında olan kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının, suç tarihi itibariyle bu kapsamda olmayan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamı dışında kaldığı, ancak sanığın tehdit suçundan beraat etmesi nedeniyle soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma işlemleri geçersiz olup, sanık hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından yeniden 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2013 tarihli ve 2012/427 Esas, 2013/518 Karar sayılı ilamında, birden fazla suçtan verilmiş aynı miktarda cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan yalnızca birinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, kasten yaralama suçu bakımından ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/823 Esas, 2015/980 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği kısmen Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.