6. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümler yönünden, sanıklar hakkında hükmolunan doğrudan adli para cezasının türü ve miktarı gözetildiğinde, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanıklar ve müdafilerinin temyiz isteklerinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği,

Sanıklar hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 Tarihli Ve 2015/74 Esas, 2016/142 Karar Sayılı Kararı İle Sanıklar Hakkında;

Nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Hakaret suçundan, 5327 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan 2.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca sanık ...'a ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede yer verilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile uygulama yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

A. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Ön inceleme bölümünde yer alan ilk paragrafta açıklanan nedenle sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Nitelikli Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/74 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.