11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/273 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1.Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 2240.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına;

2.Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; katılanın 15.000 TL bedelli çek üzerinde kendisinin de düzeltme yaptığını kabul etmesi, mahkemede 16.500 TL bedelli çekte düzeltme yapıp yapmadığını hatırlamadığını beyan etmesi, katılanın iddialarının şüpheden uzak delillerle kanıtlanmadan, çeklerdeki düzeltmelerin hangi sırayla yapıldığına dair bilirkişi raporu alınmadan, sanık için indirim maddeleri uygulanmadan kurulan hükümlerin bozulması istemine ilişkindir.

1.Sanık hakkında, katılan tarafından kendisine verilen iki adet hatır çekinin, keşide tarihlerinde tahrifat yapılarak çeklerde cirosu bulunmayan kişiler aracılığıyla katılan aleyhine icra takibine konu etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2.Sanık savunmasında; katılandan aldığı hatır çeklerindeki keşide tarihlerindeki değişikliklerin katılan tarafından yapıldığını, 15.000,00 TL bedelli çekin bedelini ödeyemeyince vadesini uzatmak için katılana götürdüğünü, katılanın değişiklik yapıp geri verdiğini, çeki ...'a geri verdiğini daha sonra borcunu ödeyip çeki aldığını, ...'a geri iade ettiğini, 16.500,00 TL bedelli çeki ise araç alışverişi dolayısıyla M. Ü.'ya verdiğini borcunu ödeyemeyince karşılığında senet vermek üzere anlaştığını ancak buna rağmen çeki geri alamadığı için M.Ü. tarafından icraya konulduğu, beyan etmiştir.

3.Katılan aşamalardaki beyanlarından özetle; 15.000,00 TL bedelli çekin keşide tarihinde gün ve ay hanesinde değişiklik yaparak parafladığını, ancak 2011 tarihinin sanık tarafından tahrifen oluşturulduğunu, kendisine olan borcu dolayısıyla sanık aleyhine 03.09.2011 tarihinde icra takibi başlattığını, sanığın ise suça konu çeklerde tahrifat yaparak çeklerde cirosu bulunmayan kişiler aracılığıyla icra takipleri başlattığını söylemiştir.

4.26.05.2015 tarihli uzmanlık raporunda 15.000,00 TL bedelli çek bakımından;keşide tarihinde '2', '8' ve '11' sayılarının tahrifen oluşturulduğu; 16.500,00 TL bedelli çek için ise keşide tarihindeki '9' rakamı ve keşide tarihindeki parafın sonradan atıldığının belirlendiği ancak aidiyeti bakımından belirleme yapılamadığı tespit edilmiştir.

5.Tanık olarak dinlenen 15.000,00 TL bedelli çekin 2. cirantası U.B.; sanıktan alışveriş dolayısıyla aldığı çeki bankaya ibraz ettiğinde ...'la karşılaştığını, ...'ın çekte tahrifat yapıldığını beyan etmesi üzerine bankanın ödeme yapmadığını, bunun üzerine sanıktan senet istediğini ve aldığını, çeki sanığa tekrar iade ettiğini beyan etmiştir.

6.15.000,00 TL bedelli çek M.A. tarafından icra takibine konu edilmişse de, M.A. 'nın alınan beyanında söz konusu çekle ilgisi olmadığını, alacaklı ve borçluları tanımadığını beyan etmiştir.

7.16.5000,00 TL bedelli çek M.Ü. tarafından icra takibine konu edilmiştir. M.Ü. tanık sıfatıyla verdiği beyanında; çeki M.E.'ye verdiği cam karşığında aldığını, çek bedelini tahsil edemeyince icra takibi başlattığını beyan etmiştir.

8.Tanık M.E.; sanığın dükkanına gelerek elindeki çeki acil paraya çevirmesi gerektiğini söylediğini, tanıdığı M.Ü'yu sanıkla görüştürdüğünü, aralarında bir şeyler konuştuklarını, kendisinden çeki cirolamasını istediklerini, hatır için kabul ettiğini, M.Ü'nün çeki alarak gittiğini beyan etmiştir.

9.Mahkemece tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; sahtecilik suçunun sanık tarafından ciro edilerek çeklerin verildiği tarihte işlendiği, suç tarihinin belirlenebilmesi bakımından katılan tarafından sanığa verilen suça konu çeklerden 15.000,00 bedelli çekin araç alım satım dolayısıyla tanık U.B.'ye verildiği ancak çekin ödenmemesi üzerine sanığa tekrar iade edildiği, çekin daha sonra çekte cirosu bulunmayan M.A. tarafından icra takibine konu edildiğinin anlaşılması karşısında 15.000,00 TL bedelli çekin M.A.'ya ne zaman verildiğinin tespit edilmesi; 16.500,00 TL bedelli çekin ise üçüncü ciranta M.E.'ye ne zaman verildiğinin tespit edilmesinden sonra zamanaşımı hükümleri de gözetilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden; sanığın, katılandan aldığı çekleri tahrifat yapıp sahteleştirerek piyasaya sunduğu iddiasıyla sanık hakkında banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemece sanığın suça konu çekleri katılanı dolandırma kastıyla icraya koyduğunun ve suçun icraya koymak suretiyle gerçekleştiğinin kabul edildiği, sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında dinlenen M.A.'nın suça konu 15.000,00 TL bedelli çek ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, sanığın suça konu 15.000,00 TL bedelli çeki, takip alacaklısı M.A.'ya hangi ilişki dolayısıyla verdiğinin dosya kapsamında belirlenemediği, mahkeme gerekçesinde haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen, çekler hakkında icra takibinde bulunan M.Ü. ve M.A.'nın sanığın nitelikli dolandırıcılık eylemine nasıl iştirak ettiği de kararı yerinde tartışılmadan sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünün (1) ve (2) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/273 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.